بایگانیِ اوت, 2008

پیشنهاد شما چیست؟


بند زیر را چگونه ترجمه می­کنید؟

Whatever product you sell, you can design a question or statement that will attract the attention of a prospect. Your question should focus on a specific desire of the prospect to achieve, avoid or preserve something. For example, one of the most successful ads in the world, for Presentation H, is the word, HEMMORIODS? It is simple and immediately catches the attention of a qualified prospect.

مترجمی بزرگوار (دنبال تعریف­های بهتری برای این مترجم گشتم، از جمله مترجم شتابزده، دانشجوی تازه از فرنگ برگشته، مترجم تازه­کار… دیدم همین عنوان «بزرگوار» حق مطلب را در مورد دقت و تحقیق ایشان در ترجمه، به خوبی ادا می­کند)،  چنین ترجمه کرده­اند و کتاب را با عنوان «یک فروشندۀ فوق ستاره شوید» به بازار داده­اند:

«فروشندۀ هر چیزی که هستید، می­توانید سئوال یا عبارتی را طرح کنید که باعث جلب توجه مشتری شود. شئوال شما باید بر روی رسیدن مشتری به میلی خاص، اجتناب یا حفظ چیزی متمرکز شود. برای مثال یکی از موفق­ترین آگهی­های تبلیغاتی در جهان، برای آماده سازی هیدروژن، کلمۀ HEMMORIODS؟ است. این کلمهبه سادگی و خیلی سریع توجه مشتریان مناسب را جلب می­کند

بدون شرح!

Preparation H – Wikipedia, the free encyclopedia

Advertisements

سرمشق مترجمان


دوست دارم سرآغاز کار نقل قولی از استاد بزرگ ابوالحسن نجفی باشد:

«… میان دو نوع ترجمه، یکی ترجمۀ لفظ به لفظ و دیگری ترجمۀ آزاد، نوع دیگری نیز هست که من فقط همان را ترجمۀ امین می­دانم. برای تعریف این نوع ترجمه به سخن یکی از صاب­نظران بزرگ (روژه کایوا) استناد می­کنم که می­تواند سرمشق مترجمان قرار گیرد. البته سخن او دربارۀ ترجمۀ آثار شعری است، اما بطور کلی در مورد هر نوع ترجمه­ای صدق می­کند:

’خوب ترجمه کردن آثار شکسپیر یا پوشکین به فارسی {به جای فارسی در متن اصلی فرانسه آمده است}، یعنی نوشتن متنی که شکسپیر یا پوشکین اگر به جای امکانات زبان انگلیسی یا روسی امکانات زبان فارسی را در اختیار می­داشتند، آن را می­نوشتند. پس ترجمۀ خوب نه ترجمۀ لفظ به لفظ است و نه ترجمۀ ادیبانه (اما غیر ممکن)، بلکه عبارت است از ابداع متنی (اعم از واژگان و جمله­بندی و سبک) که نویسنده اگر زبان مادریش همان زبان مترجم می­بود، آن را می­نوشت. چنین ترجمه­ای مستلزم دانش و هوش و تخیل بسیار است و البته باید آن را کمال مطلوب ترجمه دانست. من ادعا نمی­کنم که چنین ترجمه­ای تحقق­پذیر باشد، اما می­گویم مترجم خوب کسی است که می­کوشد تا هرچه بیشتر به آن نزدیک شود.’»

ابوالحسن نجفی، «مسئلۀ امانت در ترجمه»، نشر دانش، سال سوم، شمارۀ اول (آذر و در 1361)؛ تجدید چاپ در مجموعۀ مقالات نشر دانش دربارۀ ترجمه، نشر دانشگاهی، 1365