هر power-ی که قدرت نداره


«جورج برنارد شاو، نمایشنامه نویس سبک کمیک، منتقد ادبی و مبلغ سوسیالیستِ ایرلندی تبار است که از او به عنوان قدرتمندترین نمایشنامه نویس انگلیسی زبان پس از شکسپیر یاد می کنند.» (دانستنیهای همشهری، ش 9، مرداد 89).

قدرتمندترین نمایشنامه نویس باید برگردان the most powerful playwright باشد. از خود واژۀ قدرت می توان برای توصیف و تعریف توانایی غیرجسمانی استفاده کرد، ولی وقتی این واژه با پسوند -مند ترکیب می شود و تشکیل صفت قدرتمند را می دهد، دیگر کاربرد آن برای توصیف هنر و توانایی غیرجسمانی بی سلیقگی است. به ویژه آن که کلمات دیگری برای جایگزین داریم که بسیار رساتر و بهتر معنا را می رسانند. در این مورد خاص، می توان از معادل اثرگذار / تأثیرگذار / توانمند استفاده کرد و استاد شاو را تأثیرگذارترین نمایشنامه نویس نامید، و یا  توانمندترین نمایشنامه نویس.

powerful یکی از صفت های پرکاربرد و تقریباً همه-جایی در زبان انگلیسی است که با قدرت خود معناهای زیادی را بلعیده است. برای همین، وقتی می

خواهد وارد زبان فارسی شود باید اندکی تأمل و، پیش از هرچیز، کشف معنا کرد. تفاوت بین مترجم معمولی و حرفه ای داشتن ظرافت در انتخاب برابرنهادۀ هماهنگ و همایند است.

نگاهی به عکس رو-به-رو بیندازید. به این چهرۀ لاغر و تکیده می آید که قدرتمند باشد؟!

جالب است که در همان مطلب کوتاهی که مجلۀ دانستنیها در مورد برنارد شاو دارد، تأکید بر همین «لاغری مفرطش» است. می گویند، «شاو به قدری لاغر بود که روزی در یک مهمانی مرد خیلی چاقی سراغش رفت و گفت: «آقای شاو! وقتی من شما را می بینم فکر می کنم در اروپا قحطی آمده است.» برنارد شاو هم که حاضرجواب بود، سریع پاسخ داد: «بله! من هم هر وقت شما را می بینم فکر می کنم عامل این قحطی شما هستید!»»

Advertisements

2 دیدگاه»

  ناشناس wrote @

در مورد عدم تناسب کاربرد واژه «قدرتمند» برای توصیف توانایی های یک نویسنده با شما کاملا موافقم ولی از طرف دیگر باید بخاطر داشت که این واژه در زبان فارسی فقط برای توصیف توانایی جسمی فرد کاربرد ندارد و بنابراین برای مثال یک فرد نحیف و لاغر هم می تواند صاحب قدرت و قدرتمند باشد چنانچه بسیاری از حکام امروزی پیر و نحیف ولی بسیار قدرتمند هستند.

  علی wrote @

با شما موافقم که واژۀ قدرتمند «فقط برای توصیف توانایی جسمی فرد کاربرد ندارد.» ولی در مورد مثالی که زدید باید توجه داشت که نقش کارکردی نویسنده با «حکام» تفاوت دارد. نویسنده توانا است ولی قدرتمند نیست. برداشت من این است که وقتی از توانایی حاکمی می گویند، منظور داریت و شایستگی های سیاسی وی است و وقتی از قدرتمندی وی می گویند منظور اقتدار و قدرت اجرایی وی است. به همین دلیل، کاربرد قدرتمند را برای نویسنده نمی پسندم.


پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: